Z ostatnich badań przeprowadzonych na uniwersytecie Beckett-a w Leeds wynika jednoznacznie że stara metoda pomiaru otyłości (BMI -Body Mass Index) nie powinna być stosowana z uwagi na brak precyzji i możliwe przekłamania. 

Nie powinno to dziwić gdyż jak dobrze wiadomo BMI jest kalkulowany ze wzrostu i wagi, co jest oczywiście mało miarodajnym badaniem. Przykładowo osoba o wzroście 180cm i wadze 120kg została by uznana za otyłą jeżeli posłużylibyśmy się tylko metoda MBI.

BMI - Zawodna metoda pomiaru otyłości

BMI – Zawodna metoda pomiaru otyłości

Jak wiadomo 180cm i waga 120kg a przy tym bardzo niski poziom tkanki tłuszczowej (poniżej 10%) nie jest niczym nadzwyczajnym dla kulturystów, lub innych sportowców. Pomimo wysokiej wagi ludzie ci zdecydowanie nie są otyli.

Dlatego metoda pomiaru wzrostu oraz obwodu w pasie jest znacznie precyzyjniejsza, choć i ona może przekłamywać w zależności od budowy ciała danego człowieka (bez indywidualnego podejścia i wprowadzenia poprawek i tak się nie obejdzie).

Naukowcy pod dowództwem dr Michelle Swainson stwierdzili że aż 36,5% więcej badanych (dorosłych) metodą Full Body Fat zostało by zaklasyfikowanych jako otyli w porównaniu do badania metodą BMI.

Naukowcy do badania poziomu tkanki tłuszczowej użyli skanu DXA (total body dual energy X-ray absorptiometry). Badanie to pozwala na bardzo dokładne określenie składu ciała oraz poziomu tkanki tłuszczowej.  Następnie na podstawie swoich wyników naukowcy stworzyli tabele, która może zostać użyta przez lekarzy do precyzyjniejszego określania otyłości.

Ważnym czynnikiem jest tutaj obwód pasa, jest to bardzo istotny element ponieważ tłuszcz zbierający się w obrębie pasa (szczególnie wokół narządów wewnętrznych) jest odpowiedzialny nie tylko za otyłość, ale także wiele chorób Syndormu X (syndromu metabolicznego).

„Nowa” metoda (choć była już znana znacznie wcześniej) została nazwana WHtR co oznacza waist-to-hip ratio i może być stosowana przez lekarzy już dziś.

Szczególy badania zespołu dr Swainson można poznać tutaj: http://journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0177175